Rij-impressie Mercedes-Benz GLB, de (bijna) alleskunner voor het gezin
Aan de bar zou ik ‘m zo omschrijven: stel je een SUV voor die eigenlijk alles wil zijn. Ruim, elektrisch, comfortabel én een beetje premium. Dat is precies waar de Mercedes-Benz GLB op mikt. Hij zit midden in het drukste segment van dit moment: de elektrische gezins-SUV. Maar hij heeft één troef die veel concurrenten niet hebben: zeven zitplaatsen. En dat maakt hem direct interessant voor grotere gezinnen of mensen die gewoon wat extra flexibiliteit willen. Mijn eerste indruk? Dit voelt als een auto die gemaakt is voor het echte leven. Niet alleen voor mooie folders, maar voor schoolruns, vakanties en alles daartussenin.
3 fase
353 kW
540 liter
85.0 kWh
| Voordelen | Nadelen |
|---|---|
|
|
|
Rechte lijnen, praktische keuzes
De GLB blijft trouw aan zijn bekende, hoekige design. Geen overdreven ronde vormen, maar juist strak en functioneel. Dat zie je vooral aan de achterkant: recht afgesneden en daardoor lekker ruim.
Een subtiel maar belangrijk verschil met de vorige generatie: de achterdeuren zijn groter geworden. In de praktijk merk je dat meteen. Kinderzitjes, kinderen in de zitjes, boodschappen of sporttassen op de achterbank gaan er nog gemakkelijker in.
Binnenin: premium en slim doordacht
Stap je in, dan valt meteen de premium afwerking op. Materialen voelen degelijk en luxe aan, naden zijn strak en alles zit precies waar je het verwacht. Dit is typisch Mercedes: kwaliteit die je elke dag merkt en voelt.
Ook fijn: de stoelbediening zit op de juiste plek, namelijk in de deuren. Dat is zo’n typisch Mercedes-detail waar je pas echt blij van wordt als je het gebruikt. Intuïtief en logisch.
Het Superscreen springt eruit. Groot, helder en strak geïntegreerd. Toch knaagt er iets: wie het Hyperscreen uit de GLC kent, weet dat dit nét niet dezelfde wow-factor heeft.
Grappig detail: het scherm voor de voorpassagier kun je stiekem ook vanaf de bestuurdersplek meekijken. Officieel niet de bedoeling natuurlijk, maar het laat zien hoe open en breed het dashboard is opgezet.
De zitpositie is prettig hoog en de ruimte achterin is opvallend goed. Zowel op de tweede als derde zitrij heb je meer plek dan je misschien verwacht. Dat maakt hem echt geschikt voor gezinnen. Waarbij je wel minder snel volwassenen voor langere tijd helemaal achterin plaatst.
Comfortonderstel maakt het verschil
Hier scoort hij echt punten. Met het Comfortonderstel rijdt deze auto gewoon heerlijk. Drempels, slecht asfalt – hij strijkt het allemaal adaptief glad met de selectieve demping. Dit is zo’n auto waarin je zonder moeite lange afstanden maakt.
De GLB is geen sportieve uitblinker, maar dat probeert hij ook niet te zijn. Hij trekt soepel op en komt zonder moeite mee in het verkeer. Alles voelt gecontroleerd en voorspelbaar.
Het stuurgevoel is licht en precies genoeg. Niet spannend, wel comfortabel. Je rijdt deze auto zonder nadenken, en dat is precies de bedoeling. Uitlenen aan de buurman? Geen probleem.
Met de stand “D Auto” – denk aan een slimme rijmodus – zet de GLB een stap richting autonoom rijden. Hij remt bijvoorbeeld zelf af in druk verkeer. Dat geeft rust, zeker in de file.
De kracht van zeven zitplaatsen
Dit blijft dé unique selling point. Zeven zitplaatsen in een elektrische SUV zijn zeldzaam en helemaal in het premiumsegment. Voor gezinnen is dit simpelweg een gamechanger.
800 Volt… maar niet altijd
Mercedes zet in op 800 Volt-techniek, wat sneller laden mogelijk maakt. Klinkt goed, maar er zit een addertje onder het gras.
Wil je ook op 400V-laadpalen snelladen? Dan heb je een DC-omvormer nodig. Zonder die optie zit je vast aan maximaal 100 kW. En ja, daar moet je extra voor betalen. Bijna alle Tesla Superchargers zijn 400V snelladers. Dit voelt in deze klasse als een gemiste kans. Op de Business Editions is dit gelukkig wel standaard.
GROOT scherm en slim, maar soms frustrerend
Het infotainmentsysteem werkt snel en logisch. Je vindt makkelijk wat je zoekt en het scherm is prettig in gebruik. Maar dat geldt niet voor alles.
Niet alles is namelijk even handig opgelost met een software-update. Zo bedien je de achterramen met dezelfde knoppen als de voorramen. Dat betekent dat je eerst moet omschakelen voordat je achterin een raam opent of sluit. In de praktijk voelt dat onnodig omslachtig.
Ook de Parking Assist is standaard aanwezig, maar niet standaard actief. Wil je ‘m gebruiken, dan moet je betalen voor softwareactivatie. Dat voelt een beetje alsof je dubbel betaalt.
Voorin zit een frunk – een extra bagageruimte onder de motorkap. Ideaal voor laadkabels of spullen die je niet los in de kofferbak wilt hebben. Het zijn juist dit soort praktische details die de GLB prettig maken in het dagelijks gebruik. Vroeger had niet elke premium EV zo'n frunk. Tegenwoordig gelukkig wel. Blijft vaak wel jammer dat je die enkel bij je linkervoet met de bekende hendel kunt openen.
Wat krijg je voor je geld?
De GLB zit stevig in de prijs. Zoals je verwacht bij Mercedes kom je al snel in het hogere middensegment terecht, zeker met opties.
Wat je krijgt? Een ruime, comfortabele en veelzijdige elektrische SUV met premium afwerking, slimme details en zeven zitplaatsen. Concurrentie is er genoeg, maar die mist vaak juist dat laatste punt. En daarmee houdt de GLB een unieke positie, die zeker zijn prijs waard is.
Conclusie rijtest Mercedes-Benz GLB
De Mercedes-Benz GLB is niet direct een auto die je hart sneller laat kloppen. Maar wel eentje die je leven makkelijker maakt. Hij blinkt uit in comfort, ruimte, slimme praktische oplossingen en een hoogwaardige afwerking. Tegelijkertijd moet je rekening houden met extra kosten en een laadverhaal dat beter had gekund.
Hij is uitermate geschikt voor gezinnen die ruimte en flexibiliteit zoeken, en comfort belangrijker vinden dan sportiviteit.
Eindoordeel? Als ik zeg dat de GLB best als privé auto hier op de oprit van de familie Van Dam mag bivakkeren, dan zegt dat genoeg.
















2 reacties
Markie Mark
12 maart, 2023
“If I had asked people what they wanted, they would have said faster horses.” –Henry Ford
Loesje Boom
12 maart, 2023
“If I had asked people what they wanted, they would have said faster horses.” –Henry Ford