Review Lexus RZ350e: de kunst van moeiteloos rijden

Er zijn auto’s die je bijblijven omdat ze indruk maken. En er zijn auto’s die je bijblijven omdat ze nergens om vragen. De Lexus RZ350e hoort in die tweede categorie. Geen schreeuwerige prestaties, geen overdreven futuristische gimmicks, maar een auto die zich gedraagt alsof hij al jaren weet wat jij prettig vindt. Dat klinkt misschien niet spannend. Tot je er een week mee leeft. En laat dat precies zijn wat we gedaan hebben.

De RZ350e is Lexus’ elektrische entree in het SUV-segment. Het woord “instapmodel” voelt hier net zo misplaatst als slippers bij een gala. Alles aan deze auto ademt een niveau dat je eerder verwacht bij een trede hoger, of twee.

Dat begint al bij het interieur. Lexus doet iets met materialen wat lastig uit te leggen is zonder zweverig te klinken. Het leder voelt niet alleen zacht, ook de afwerking ervan is lastig te evenaren. Daarbij is de kwaliteit van het materiaal simpelweg subliem.

En dan de prijs: €53.995. Klaar. Geen sterretjes, geen configurator-doolhof. Deze testauto, wit van buiten, blauw van binnen, zat exact op dat bedrag. Alles wat je ziet, waar we het over gaan hebben en wat we gebruikt hebben, zit er dus gewoon al op. Het is allemaal standaard. In een tijd waarin optielijsten soms langer zijn dan de standaarduitrusting, voelt dat bijna rebels. Zeker in dit geval, want rebels is goed.

De elektromotor op de vooras met 224 pk (167 kW) en 269 Nm is geen headline-materiaal. Maar: gewoon genoeg. Hoe dat in de praktijk werkt, komen we later natuurlijk op terug. Dit is en blijft immers een review. De energie komt uit een 77 kWh-accupakket (72 kWh netto), goed voor een opgegeven bereik van 405 kilometer volgens de auto zelf. Nóg iets waar we op terug zullen komen.

Dat vermogen duwt iets voort dat niet erg klein is: ruim 4,8 meter lang, bijna twee meter breed en 1.635 mm hoog. Een gewicht van boven de twee ton zien we tegenwoordig bijna dagelijks en ook hier is dat geen uitzondering. De RZ350e weegt zo’n 2.050 kilogram.

Concurrentie? Denk aan bekende familieleden als de Toyota bZ4X en Subaru Solterra, maar ook aan alternatieven zoals de Nissan Ariya, Genesis GV60 en Tesla Model Y. Allemaal sterk op papier. Maar papier rijdt niet. En dat wekt de vraag op...

Alsof iemand het volume van de wereld een paar standen omlaag heeft gedraaid. De RZ350e is stil op een manier die bijna vreemd aanvoelt als je net uit een andere auto stapt. Dankzij dikke isolatie en dubbele beglazing hoor je vooral… niets. Of, als je erop let, een zachte ruis van banden die over asfalt glijden.

Het maakt van elke rit iets sereens. Zelfs de snelweg voelt minder gehaast. Zet je het Panasonic-audiosysteem aan, dan verandert de cabine in een kleine concertzaal. In ons geval met Sam Cooke op de achtergrond, wat de hele ervaring een soort zondagmiddaggevoel gaf, zelfs op dinsdagochtend.

De acceleratie past perfect in dat plaatje. Geen klap in je rug, geen overdreven drama. Gewoon een lineaire, vloeiende duw vooruit. 0-100 km/u in 7,5 seconden is snel genoeg, maar belangrijker: het voelt gecontroleerd, stabiel en prettig. Zoals je eigenlijk wilt dat een elektrisch voertuig werkt.

Hoe rustig wil je het hebben?

De RZ komt met een reeks rijmodi die variëren van logisch tot licht overenthousiast. Hij start altijd in ‘Normal’. Indien gewenst kan er geschakeld worden naar ‘Eco’, ‘Range’, ‘Sport’ of een individuele instelling. En laat die laatste nu net degene zijn die het fijnst is, zeker in deze setup: Eco voor de aandrijving, Sport voor de besturing. Dat geeft net wat meer gewicht voor een gevoel van feedback. Die combinatie voelt als de sweet spot.

Opvallend detail: in Eco en Range houdt de cruisecontrol het bij maximaal 100 km/u. Daar kun je als bestuurder altijd doorheen trappen, mocht je dat willen. In onze ervaring bleek die 100 km/u helemaal prima. De wereld raast aan je voorbij, je hebt de meeste range en op je bestemming kom je toch wel.

Het onderstel doet ondertussen precies wat je hoopt. Geen adaptieve dempers, maar wel een afstemming die oneffenheden netjes wegfiltert zonder zweverig te worden. Achter zorgen dubbele draagarmen voor stabiliteit, voorin doet een McPherson-setup trouw zijn werk. Niet spannend, wel effectief en voorspelbaar. Dat is precies waar het voor ontworpen is.

Nu we toch hier zijn, nemen we je maar meteen mee langs alle rijmodi. Niet alleen die ene die onze voorkeur heeft. Daarbij beginnen we meteen met de meest nutteloze: “Sport”. Niets aan deze auto is sportief. Het gretiger worden van het gaspedaal in deze stand is onnodig en het toegenomen verbruik is niet ideaal. Enkel het stuurgewicht is prettiger, en dat is iets persoonlijks.

Gelukkig kunnen we uit deze modus stappen. “Eco” en “Range” zouden wat ons betreft net zo goed één modus kunnen zijn. Na een week voortdurend met de auto gereden te hebben, konden we geen verschil tussen die twee merken. Als laatste de standaardmodus: “Normal”. Dit is de meest toegankelijke stand, mede doordat de auto er standaard in opstart. Vooral ook omdat je bijna vergeet om te schakelen tussen rijmodi. De auto voelt hierin al vrijwel compleet af. Enige nuance die men zelf toevoegd kan meer gezien worden als een kers én slagroom op de taart.

Hier wordt het interessant. Officieel belooft Lexus een WLTP-bereik van 508 kilometer. De auto zelf is conservatiever en geeft rond de 405 tot 425 kilometer aan. Laten we wel wezen: dan is de verwachting meteen omlaag gebracht. Tot je ermee gaat rijden.

Op de snelweg noteerden we gemiddeld 15,8 kWh/100 km. In de stad zakt dat naar 13,4 kWh/100 km. Reken je dat door, dan kom je uit op een praktijkbereik van ongeveer 490 kilometer.

Dat betekent dus dat de realiteit dichter bij de WLTP ligt dan bij de eigen schatting van de auto. Een zeldzaam fenomeen in EV-land, waar het meestal andersom is. Daarbij moet ook gezegd worden dat het merendeel van de testkilometers die ondergetekende aflegde op de snelweg waren. Zouden we meer in stedelijke omgevingen rijden, waar de auto makkelijker regeneratief kan remmen, dan zou het bereik alleen maar verder toenemen.

Laden gaat met maximaal 22 kW AC en 150 kW DC. Niet recordbrekend, wel praktisch. In ongeveer 28 minuten van 10 naar 80 procent. Precies lang genoeg om koffie te halen, naar het toilet te gaan en je schoonmoeder te bellen zonder je te haasten.

Instappen in de RZ voelt een beetje alsof je een hotelkamer binnenloopt waar alles al goed staat. Met die laatste puntjes op de spreekwoordelijke “i” — denk aan het verzetten van de stoel en het goed zetten van de spiegels, is het helemaal af.

De stoelen zitten comfortabel, zijn volledig elektrisch verstelbaar (hoe kan het ook anders) en bieden genoeg steun zonder sportief te willen doen. De afwerking is overal consistent hoog. Geen rare concessies, geen goedkope panelen op onverwachte plekken. Precies wat je wilt dus.

De ruimte is ook dik in orde: 522 liter bagageruimte, uitbreidbaar tot 1.451 liter met de achterbank neergeklapt. Geen frunk dus; kabels moeten achterin mee. En opvallend: geen handschoenenkastje. Die plek is ingeruild voor infraroodverwarming. Dat is typisch Lexus. Extra nadenken over dingen waar niet over nagedacht hoeft te worden, maar waar de auto wel beter van wordt.

De rust en stilte zijn al benoemd, maar als die zo verfijnd zijn, dan mogen ze gerust nog eens genoemd worden. Dus bij deze: het is alsof het volume van de wereld net een tandje naar beneden gaat bij het rijden van de Lexus RZ350e.

De aandrijving en het gemak waarmee de auto zich laat bedienen zijn ook al benoemd. Maar ook dit is een aspect waarmee de Lexus de rest makkelijk kan uitdagen, zo niet verbeteren. Zelfs al heeft hij een nutteloze “Sport”-modus.

Het aangegeven bereik is één ding, het daadwerkelijke bereik iets heel anders. In de praktijk hebben we nooit enige angst gehad dat we onze rit niet zouden halen. We vertrokken geregeld met 50 procent of minder acculading en de Lexus heeft ons nooit ook maar een beetje laten zweten. Of überhaupt de gedachte gegeven dat we het misschien niet zouden redden.

Dan de minpunten. De deuren zijn zwaar. Niet luxe-zwaar, maar echt zwaar. Gooi je ze niet met enige overtuiging dicht, dan vallen ze simpelweg niet goed in het slot en sta je vervolgens onhandig te sukkelen.

Dan het ontbreken van een achterruitenwisser. Dat is er zo eentje die je pas mist als het regent. In Nederland mis je het dus vaak.

Een van de grotere problemen zit hem in de eerder benoemde weergegeven range. De term “range anxiety” zal iedereen wel bekend in de oren klinken. Ondanks dat ruim 400 kilometer aangegeven bereik niet weinig is. Sterker nog: het is de afstand van Amsterdam tot net voorbij Parijs. Dat is echter niet de manier waarop de meeste mensen denken. Die zien enkel een snel dalend cijfer, zonder te beseffen dat ze al een behoorlijke afstand gereden hebben. Zeker gezien de auto vele malen verder komt op een lading.

De Lexus RZ350e probeert je nergens van te overtuigen. Hij presenteert zich niet als de snelste, niet als de meest innovatieve en ook niet als de meest opvallende. En toch blijft hij hangen. Omdat alles klopt. Het verbruik, het comfort, de stilte, de afwerking. Het voelt als een auto die niet ontworpen is om indruk te maken tijdens een proefrit van een uur. Het is een auto die bedoeld is om elke dag prettig te zijn.

Voor €53.995 krijg je een volledig uitgeruste EV die in de praktijk dichter bij zijn beloftes blijft dan veel concurrenten. En dat zonder dat je ooit het gevoel hebt iets te missen. De vraag is dan ook niet wat deze auto beter kan. De vraag is eerder: waarom zou je meer uitgeven?

Ja, die deuren zijn zwaar. Ja, die achterruitenwisser ontbreekt. Maar dat zijn voetnoten in een verhaal dat vooral draait om rust, balans en vanzelfsprekendheid. De RZ350e is geen hele opwindende auto. Het is ook exact waarom het model een verademing is in de doorgaande PK-race waar auto fabrikanten in beland zijn sinds ze ontdekt hebben hoe makkelijk ze een EV kunnen maken. Deze auto heeft een kalmerende werking. Misschien is dat, juist nu, precies wat je zoekt.