Review Mercedes-Benz C Klasse: boomerproof, maar niet perfect

Achter het stuur kregen we regelmatig hetzelfde gevoel als wanneer je je iPhone aan je tienerkind geeft om iets in te stellen waar je zelf niet uitkomt. "Oké, boomer."

Die gedachte bleef hangen nadat Mercedes-Benz de internationale introductie van de nieuwe elektrische C Klasse had afgetrapt. In een klein half uur passeerden tientallen innovaties de revue. Een nieuw besturingssysteem, kunstmatige intelligentie, een compleet vernieuwde elektronische architectuur, een luchtvering die verder vooruitkijkt dan de bestuurder zelf en rijhulpsystemen die allerhande informatie met elkaar delen. Het was veel. Misschien zelfs te veel om in één keer te bevatten.

Dat besefte Mercedes zelf ook. Een dag later nam Chief Software Officer Magnus Östberg uitgebreid de tijd om die softwarevisie toe te lichten. Hij sprak niet over de functies. Het gesprek ging juist over de manier waarop alle systemen in de auto met elkaar samenwerken. De navigatie, de aandrijflijn, het onderstel, de rijhulpsystemen en MBUX wisselen voortdurend gegevens uit en gebruiken dezelfde informatie. Ook de software update die in september verschijnt, past binnen die gedachte. Zo wordt het bijvoorbeeld mogelijk om MBUX gelijktijdig in meerdere talen te bedienen.

Natuurlijk moesten we wel een vraag stellen over autonoom rijden. Volgens Östberg is de techniek inmiddels verder dan veel mensen denken. De grootste uitdagingen liggen nu bij wetgeving, aansprakelijkheid en acceptatie. Vooralsnog kiest Mercedes ervoor nieuwe functies pas vrij te geven wanneer het merk ervan overtuigd is dat ze onder alle omstandigheden betrouwbaar functioneren.

Tijdens onze eerste ritten kwamen we regelmatig functies tegen die we eerder nog niet hadden ontdekt. Dat varieerde van de bediening van de frunk en automatisch parkeren tot de supersnelle bediening op het scherm om die irritante waarschuwingspiepjes uit te zetten. Dat scherm is overigens een indrukwekkende meter breed hoewel deze uit drie afzonderlijke schermen bestaat, oogt het als één geheel. Indrukwekkend en vooral fraai. De passagier beschikt over een eigen scherm waarop tijdens onze rit zelfs Disney of Netflix kon worden bekeken. Zelfs het geluid kun je dan zo instellen dat je daar als bestuurder geen last van Darth Vader hebt.

Voor het rijden speelt MB.OS de hoofdrol. Mercedes ontwikkelde dit besturingssysteem volledig in eigen huis. Daardoor kunnen de verschillende computers in de auto veel eenvoudiger informatie met elkaar delen. Tijdens het rijden merk je daar nauwelijks iets van. De navigatie bepaalt niet alleen de route. De gegevens worden ook gebruikt door het accumanagement, de regeneratie, de aandrijflijn en het onderstel. Zodra een rotonde, afrit of lange afdaling nadert, bereiden meerdere systemen zich daar al op voor.

Dat merk je misschien nog wel het sterkst bij MBUX. Mercedes werkte het infotainmentsysteem opnieuw bij. De spraakbediening begrijpt natuurlijke zinnen beter dan voorheen en reageert sneller. Östberg vertelde hoe eenvoudig een bestemming uit een foto of bericht kan worden overgenomen. Dat klinkt als een aardige extra, totdat je bedenkt hoe vaak een restaurant of laadlocatie tegenwoordig via WhatsApp wordt doorgestuurd. In plaats van een adres over te typen, herkent het systeem de locatie automatisch.

De route rond Helsinki gaf een goede eerste indruk van de auto. Op een afgehuurd circuit konden we vervolgens ontdekken hoe hij zich gedraagt wanneer je hem bewust op de proef stelt. Daar merk je pas hoeveel werk het onderstel en de elektronica op de achtergrond verrichten.

De besturing reageert behoorlijk direct en dat was wel even wennen. Ons testexemplaar was bovendien voorzien van vierwielbesturing, waardoor het stuurgedrag nog wat scherper werd. Daarvoor zouden we de C Klasse langer moeten rijden om te bepalen of deze optie echt een meerwaarde heeft. Na deze eerste kennismaking waren we daar nog niet van overtuigd.

Op een ander punt wist Mercedes ons juist wel te overtuigen. Het merk heeft niet iedere knop vervangen door een functie in het scherm. Gelukkig maar. Voor veelgebruikte functies, zoals automatisch parkeren, zijn nog steeds gewone knoppen aanwezig. Dat werkt snel en voorkomt dat je tijdens het rijden steeds door menu's moet bladeren. De C Klasse maakt inparkeren bovendien bijzonder eenvoudig.

Daar blinkt de C Klasse echt in uit. Systemen die vrijwel onzichtbaar hun werk doen. Dat is maar goed ook, want Mercedes heeft met de middenklasse modellen een paar grote schoenen te vullen. De C Klasse en daarvoor de 190 waren jarenlang de ruggengraat van het merk. Comfort speelde daarin een belangrijke rol, al was het vooral de bouwkwaliteit waarmee Mercedes zich jarenlang onderscheidde. Gooi de deur van een dertig jaar oude C Klasse maar eens dicht en je begrijpt wat daarmee wordt bedoeld.

De definitie van kwaliteit is veranderd. Natuurlijk kun je nog steeds een deur dichtgooien en hoor je dat Mercedes ook deze generatie niet heeft bezuinigd op de materialen. In een virtuele presentatie over passieve veiligheid melde de engineer dat er 6 verschillende soorten metaal zijn gebruikt. Van aluminium, ‘gewoon’ staal tot aan supersterk staal op de belangrijkste punten. Om daar te komen hebben ze maar liefst 150 exemplaren onderworpen aan een crashtest.

Dat zit dus wel snor, maar de grootste winst zit onder de carrosserie. Ons testexemplaar beschikte over het nieuwe luchtveringsysteem. Die werkt samen met camera's, sensoren en navigatiegegevens. Het systeem herkent oneffenheden in het wegdek en past de demping al aan voordat je eroverheen rijdt. Juist omdat alles ongemerkt gebeurt, besef je niet hoeveel werk de techniek op de achtergrond heeft verzet. En dat doet Mercedes bijzonder goed.

Goed, maar niet perfect bleek toen we de linkerflipper achter het stuur een paar keer naar ons toe haalden. In de hoogste regeneratiestand levert de auto een remvermogen van 300 kW. Dat vonden wij simpelweg te veel remkracht. Zodra je het gaspedaal iets loslaat, duikt de auto behoorlijk voorover hetgeen comfort niet ten goede komt.

Bij veel elektrische auto's vraagt regenereren nog altijd enige gewenning. De ene fabrikant kiest voor one pedal driving, de andere laat de auto juist bijna vrij uitrollen. Mercedes geeft de bestuurder de mogelijkheid om zelf een voorkeur te bepalen.

Na een paar kilometer reden we vrijwel continu in de automatische stand. Dat bleek ook de beste keuze. De auto kijkt voortdurend naar de route, het overige verkeer en de situatie voor je. Nadert een rotonde of een langzamer rijdende auto, dan neemt de vertraging geleidelijk toe. Op een vrij stuk asfalt rolt de C Klasse juist langer door. De overgangen verlopen zo vloeiend dat je nauwelijks merkt welke techniek daarachter schuilgaat. Na verloop van tijd vertrouw je erop dat de auto de juiste beslissing neemt.

Net als de CLA en de GLC beschikt ook de C Klasse over een 800 volt architectuur. Dat heeft twee voordelen. Het laadsysteem kan hogere vermogens verwerken en de bekabeling kan lichter worden uitgevoerd. Op een geschikte DC snellader laadt de auto met maximaal 330 kW. Volgens Mercedes is daarmee in tien minuten energie voor ongeveer 325 kilometer rijbereik toe te voegen. Een laadsessie van 10 naar 80 procent neemt onder ideale omstandigheden ongeveer 22 minuten in beslag.

Mercedes levert de nieuwe C Klasse met verschillende accupakketten. Afhankelijk van de uitvoering loopt de WLTP actieradius op tot ruim 760 kilometer. Zoals altijd blijft zo'n fabrieksopgave een theoretische waarde. Temperatuur, snelheid, hoogteverschillen, wind en rijstijl hebben veel invloed op het uiteindelijke resultaat.

Ondanks zijn gewicht is de C Klasse een efficiënte elektrische auto. De lage luchtweerstandscoëfficiënt van 0,22, de grote accu, het efficiënte aandrijfsysteem en het hoge laadvermogen maken hem daardoor geschikt voor lange snelwegritten.

Mercedes keek tijdens de ontwikkeling verder dan alleen techniek en prestaties. Voor verschillende onderdelen zijn gerecyclede materialen gebruikt en ook tijdens de productie is de CO₂ uitstoot teruggebracht. Dat onderwerp komt tegenwoordig bij vrijwel iedere autofabrikant aan bod, maar Mercedes onderbouwt zijn keuzes met een uitgebreide analyse van de volledige levenscyclus van de auto.

Voor veel kopers zal dat waarschijnlijk niet de doorslag geven. Toch past het goed bij het totaalplaatje. De nieuwe C Klasse is ontwikkeld voor een lange levensduur, krijgt software updates op afstand en is voorbereid op functies die later beschikbaar komen. Daardoor blijft de auto ook de komende jaren technisch bij de tijd.

Conclusie

De nieuwe C Klasse is inderdaad boomerproof. Mercedes heeft de hoeveelheid software verder opgevoerd dan ooit, maar als bestuurder merk je daar weinig van. De techniek werkt op de achtergrond en precies dát maakt deze auto zo goed.

* De elektrische C Klasse is bij de introductie enkel leverbaar als C 400 4MATIC. Mercedes-Benz heeft aangekondigd dat later ook uitvoeringen met achterwielaandrijving en verschillende accupakketten volgen.