Review Dacia Spring 2026: Zo moet ‘ie zijn

De Dacia Spring is de goedkoopste wijze om je elektrisch voort te bewegen. Althans, als gekeken wordt naar auto’s. En dan voornamelijk auto’s die niet onder de noemer “brommobiel” vallen. Enfin, voor het modeljaar 2026 is de Spring flink vernieuwd, waardoor het geen straf is hem te testen, in Zuid-Frankrijk!

Dit stadsautootje heeft een verrassing onder de kap. Of eigenlijk tussen de wielen. Met deze update mag de Dacia namelijk een antirolbar meenemen. Die is gemonteerd op de vooras. Op die manier zou men zich bijna in een raceauto wanen. Zeker wanneer verteld wordt dat het merk heeft gewerkt aan de aerodynamica van de auto.

In combinatie met een nieuw accupakket is er een nieuwe bodemplaat gekomen en de zijkanten zouden aerodynamisch afgewerkt moeten zijn. Al die aanpassingen en meer zorgen ervoor dat de auto nu 30 kilogram zwaarder is dan voorheen. Ga je dat merken? Nee, dat leggen we uit.

Het vermogen

 Een andere grote verandering is de motor. Ook die is volledig nieuw vanaf modeljaar 2026 én krachtiger! Weg met de oude 45 pk sterke motor, die met moeite een KitKat gebroken kreeg, óf een 65 pk-variant die de KitKat wel stuk maakte, maar daarna even moest uitpuffen.

In haar plaats komt een 70 pk-motor óf, als gekozen wordt voor de Dacia Spring Extreme, zelfs 100 pk! Er is nu zowaar genoeg vermogen om, met tractiecontrole uit, met slippende banden de buren te verbazen wanneer de blits wordt gemaakt met een Dacia.

Nu duurt dat niet lang. De tractiecontrole zichzelf weer aan op het moment dat de 50 km/h gepasseerd wordt. Dat vinden we een goede bedoeling. Het is en blijft natuurlijk een stadsautootje.

Sneller stekkeren

Één van de belangrijkste onderdelen van een EV is natuurlijk het accupakket. Het oude accupakket van 27,4 kWh is vervangen door een 24,3 kWh-accupakket, nog altijd een LFP-eenheid. Nu is die echter gemonteerd in de vloer, in plaats van in de kont van de kleine stadsheld. Dat moet volgens Dacia zorgen voor een betere gewichtsverdeling.

Ondanks de kleinere capaciteit is de WLTP-range niet afgenomen. Die ligt nog altijd rond de 225 kilometer. Een prettige bijkomstigheid is de nieuwe (standaard) accuverwarming. Én er kan sneller worden geladen. DC-laden is nog altijd optioneel (en raden we altijd aan, al is het maar vanwege de betere occasionprijs), maar het maximale vermogen ervan is nu 50 kW. Dat betekent dat het vloer-gemonteerde accupakket nu binnen een half uur weer opgeladen kan zijn.

AC-laden is overigens niet veranderd. Dat gaat nog altijd met maximaal 7 kW op 1-fase, wat in de praktijk bijna altijd 3,7 kW is.

Eenmaal weg van het hotel slaan we linksaf en geven we een dot “gas”. Andere koek dan men gewend is van een Dacia Spring, en daarin ligt gelijk de grootste verbazing. 100 pk en 140 Nm koppel zijn de nieuwe cijfers en dat komt de Spring écht ten goede.

Met 65 pk kon overwogen worden om een inhaalactie uit te voeren, mits er genoeg ruimte was. Nu is het met relatief gemak mogelijk om als eerste weg te zijn bij het stoplicht. Mits andere weggebruikers niet weten dat er wordt geracet. Maar dat noemen we details. Er is nu gewoon echt lekker vermogen beschikbaar onder de rechtervoet. Daar worden we gelukkig van.

Verbruik op hoogte

Verbruik met de nieuwe motor en het accupakket? Dat ligt wat lastig. Tijdens onze korte rit met de auto door het mooie Nice in Frankrijk was het namelijk ontzettend koud, zo’n drie graden (dat was ook niet helemaal de verwachting bij Zuid-Frankrijk). Bovendien was het grootste gedeelte van de route berg- of heuvelop.

Dat alles doet het verbruik natuurlijk niets goeds én, voor een stadsauto is de auto tijdens deze rit ook niet bepaald gebruikt waar die voor bedoeld is. Aan het einde van de rit stond er een gemiddelde van 18,6 kWh. Dacia claimt een verbruik van 12,4 kWh per 100 kilometer.

Weggedrag

We zijn natuurlijk naar Nice afgereisd om de vraag “Hoe rijdt de Dacia Spring?” te beantwoorden. Dat verplicht ons om het te hebben over het stuurgedrag. Ondanks de beschreven verbeteringen in gewichtsverdeling en de toevoeging van een antirolbar is er nul komma niks te merken van “gevoel” in het stuurgedrag. Zeker wanneer net achter het stuur wordt plaatsgenomen, overvalt dat enigszins. Sturen voelt als giswerk.

De remmen gaan niemand versteld doen staan. Wel is het zo dat, wanneer onvermijdelijk en onbedoeld té hard een bocht wordt ingegaan, de deacceleratie met voldoende kracht gebeurt. Op zijn beurt kan dat ervoor zorgen dat alle Dacia-klanten ook weer thuis komen.

De kleine bandjes voldoen aan hun taak, maar vraag niet te veel van ze. Dan komt de vangrail wel erg snel dichterbij. Dat vergeven we de Spring. Wie hem koopt voor zijn laterale grip is vast ook het soort persoon dat een haan zou kopen voor de eieren.

Het laatste belangrijke punt? De dempers natuurlijk! Daar hebben we het nog niet over gehad, maar ze zijn uiterst belangrijk voor een prettige rit. Hier zorgen ze daar dan ook feilloos voor. De demping in de kleinste Dacia is prettig en vangt zelfs de grootste Franse gaten in de weg keurig op.

Dat en de afwerking in het interieur is zeker goed genoeg. Ja, de plastics voelen niet duur, maar door slim gebruik van kleur op sierdelen en ventilatieroosters voelt het allemaal netjes in orde. Wat een kleurtje toch niet kan doen.

Kleinigheden om te weten

Als het over de Dacia Spring gaat, zijn er een aantal opvallende dingen. De opvallend lange, doorlopende daklijn is daar één van. Nu ben ik geen lange man, desalniettemin is een relatief groot gedeelte van mijn directe visie versperd door de daklijn en de hemelbekleding.

Nu we het toch over opvallende ongewoonheden in de Dacia hebben: de stoelen zijn opvallend hard. De mate van verstelbaarheid in stoel en stuur is prima, maar lange reizen maken in de Spring laat zich wel voelen. De auto is daar natuurlijk ook niet voor bedoeld, maar het is wel belangrijk om te weten.

Als laatste, maar zeker niet het onbelangrijkste: de prijs. De Dacia Spring is misschien wel de auto die het meest bij het merk past. Waarom zeggen we dat? Dacia is ontstaan uit de nood voor mobiliteit. Goedkope auto’s produceren en verkopen is één van de belangrijkste kernwaarden van het merk.

De Dacia Spring is één van de weinige EV’s die op het moment te verkrijgen is onder de € 20.000, te weten € 18.000,-. Sterker nog, de auto zal alleen die grens passeren wanneer gekozen wordt voor de duurste versie. Dan staat de Dacia voor € 20.800,- in de prijslijst.

Bagage- en mensenruimte

Hoofdruimte kan voor lange mensen wat krap zijn, dat gezegd hebbende zijn we verrast door de ruimte die er geboden wordt. In de frunk past met gemak de laadkabel. Wanneer die daar ligt, is de kofferbak en zijn ruim 300 liter volledig beschikbaar.

Vier volwassenen van gemiddelde lengte en breedte kunnen gerust een toer door Amsterdam maken; die passen er met gemak in.

Upgrades waar het telt. Dat is wat Dacia gedaan heeft met de Spring. Het nieuwe accupakket is efficiënter en de accuverwarming is iets dat iedere EV ten goede komt. De nieuwe en krachtigere motor is heerlijk in de Spring.

Snelladen met 50 kW klinkt niet als veel, maar is toch een prima verbetering tegenover de 30 kW waarmee de vorige kon snelladen. De doorlopende daklijn geeft geen perfect beeld naar voren en de stoelen voelen als een tweede klas coupé van een trein. Daarnaast lust de hond geen brood van het stuurgedrag.

Uit cijfers van Dacia blijkt dat de Spring gemiddeld in 49% van de gevallen in stedelijke gebieden gebruikt wordt en 51% van haar tijd in dorpjes. Uit die gegevens valt te halen dat er gemiddeld 34 kilometer per dag mee gereden wordt. Met dat in het achterhoofd zal de klant zich moeten afvragen of de benoemde nadelen noemenswaardig zijn. Wij denken van niet.

De Dacia Spring is Dacia op zijn puurste vorm. Een auto voor een goede prijs. Niet te veel tierelantijn, maar wel hetgeen wat men wil. Een degelijke, normale auto met een prima interieur en nu ook een heel lekker vermogen.

Zegt u het maar: de Dacia Spring of de Renault Twingo? Of hoeven we niet te kiezen en wordt het een combinatie, Renault Spring / Dacia Twingo.