Review Leapmotor T03: kan meer sambal bij

Leapmotor wordt in Nederland geïntroduceerd als een Chinese prijsvechter op de elektrische automarkt. De B10 en de C10 zijn middelmaat en grote SUV’s, de T03 is een auto uit het a-segment. Denk aan de ook uiterlijk best verwante Suzuki Alto uit 2012. Dit segment moet het hebben van de prijs en praktische slimmigheden voor stadsgebruik. Niet van de looks. Voor de T03 zijn passende hedendaagse concurrenten qua prijs natuurlijk de Dongfeng Box, de elektrische Smart Forfour en de (binnenkort beschikbare) Renault Twingo e-tech. Een groot onderscheid van deze auto’s is dat hun design een stuk frisser is. De T03 oogt in de markt van vandaag gelijk gedateerd, een Alto uit 2012 als gezegd.

En wat biedt een nieuwe Chinese stadsauto aan Nederlanders? Best veel praktische eigenschappen. De instap is heel gemakkelijk en de chauffeur van 1.90m hoeft de hoed niet eens af te doen: meer dan voldoende ruimte. Opvallend. Deuren openen met gebruikelijke binnenklinken, knopjes voor raam- en spiegelbediening zitten in de bestuurdersdeur. De achterlinie heeft elektrische ramen, en weinig beenruimte. In de achterbak kun je prima twee shoppers kwijt (en niet heel veel meer…) Verder valt op dat er weinig opvalt. En dat lijkt heel bewust. De T03 biedt gewoon heel weinig poeha, en relatief veel praktisch gebruik.

Het pookje waar we meestal de ruitenwisser mee bedienen regelt hier de selectie van de rijrichting. Op de handel voor het knipperlicht zit dan weer een klein schuifje waarmee je de ruitenwisser aanzet. Wegrijden in de regen vraagt dus om een beetje extra aandacht. Op de weg gedraagt de T03 zich als een klein boodschappenautootje. Zijwindgevoelig, overhellend in de bochten en een beetje sloom bij de rechtervoet. Van de rijmodi Standard, Sport of Eco is de Sport, hoewel een enorm eufemisme, echt de fijnste optie. Het gooit een beetje leven op de voorwielen, hoewel de opgegeven 95 pk alsnog tegenvalt. Gaat ie hierdoor dan echt lekker rijden? Nee, Leapmotor houdt het bij een autootje dat praktisch het rondje woon-werk-winkel afvinkt. Een fijne rijbeleving is ver te zoeken. Opmerkelijk is dat de T03, net als onder meer de Renault Zoë, een geluidje produceert bij snelheden onder de 30 km/h. Dit is echter zo’n irritant geluid dat je ook in 30 km/h zones expres 32 km/h gaat rijden, zodat de auto stil is. Toegegeven, dit zegt meer over ons gedrag dan over de T03. Maar toch.

Hier en daar toont Leapmotor de Chinese roots: Leapmotor bemoeit zich graag met de chauffeur. De actieve rijhulpsystemen vliegen je om de oren. Een cameraatje in de linker a-stijl houdt alles in de gaten en meldt z’n bevindingen in de cockpit. Rijbaansensoren, maximaal toegestane snelheidswaarschuwingen, obstakels in de buurt, het houdt niet op. Een icoontje met een mannetje in een gordel knippert regelmatig. Deze komt langs als je niet vaak genoeg voor je uit kijkt. Zodra je gaapt verschijnt een koffie-icoon, dat je verwarrend genoeg alleen met een klik op het centrale scherm wegkrijgt (je moest toch juist vooruit kijken?).

In het interieur is het echter een hele uitdaging niet te gapen. Heel veel grijzer en fantasielozer krijg je ze niet. Er is naast de cockpit een klein centraal middenscherm. Hiermee bedien je alles, een directe knop voor bijvoorbeeld ruitontwaseming ontbreekt. Het verwarmingssysteem als zodanig is wel vindbaar, maar het blijkt een behoorlijke klus om gewoon de verwarming iets hoger te zetten. Ook bij herhaling van recept is succes niet gegarandeerd. Contact met je telefoon is via Bluetooth mogelijk, Mirror Mode of Carplay heeft de T03 niet. Over navigatie beschikt de auto wel, maar onze versie had door een systeemfout geen kaarten beschikbaar. Een heus infotainmentsysteem zoals we dat veel zien biedt de T03 echter niet.

Praktisch

Scoort de T03 dan een beetje goed op het gebied van de praktische handigheden? Positief gesteld: er is gewoon heel weinig aan te merken op het weinige dat de T03 biedt. De T03 laat je zien dat je niet zo heel veel nodig hebt om een elektrisch aangedreven stadsauto te zijn. Je zit niet slecht. Er is aardig wat ruimte om je heen. Er passen (jonge) kinderen op de achterbank. Voor de genoemde woon-werk-winkelronde dient ie z’n doel, en daarmee is het klaar. Ook wat betreft laden houdt t niet over. De 37,3 kWh batteri j laadt de T03 aan de AC laadpaal met 6,6 kW. Daarmee is ie in 6,5 uur 100% opgeladen. Dat is niet bijzonder snel. Bij de snellader is het maximale vermogen 48 kW DC. Geen spetterende cijfers, maar heeft een stadsauto die dan echt nodig? Misschien hoeft dat ook niet.

De tijden zijn veranderd

Kijk naar de designtaal van een poos terug: de stadsauto had geen uitgesproken gezicht. Die was er om praktisch te zijn. De grotere, duurdere modellen kregen meer aandacht en onderscheid. In de laatste tien jaren is de gereedschapskist om je als merk te onderscheiden met design zoveel groter geworden dat je het bij de kleinste auto’s terugziet. Innovatieve verlichting, led-strips, gebruik van andere materialen. Hiermee is de aandacht van het publiek ook verschoven naar het uiterlijk van auto’s. Merken zien in dat de aanschaf van een auto een emotionele overweging is, die veel met uiterlijke voorkeur te maken heeft. Naast een Twingo e-tech s taat een gloednieuwe T03 er meteen verouderd bij.

Conclusie

Is de T03 dan prijstechnisch interessant genoeg om de concurrenten in het a-segment voor te blijven? Met de prijs van € 19.950,- zit de T03 erg dichtbij genoemde concurrenten, bij sommigen zelfs hoger. Die hebben met een vergelijkbare actieradius dezelfde kaarten (T03 265km WLTP). Een levensgroot verschil is echter hun modernere design. Nu levert Leapmotor de T03, anders dan ons dufgrijze fotomodel, ook in behoorlijk kekke kleurtjes. En dat maakt best een verschil, maar met een alleen leuk kleurtje gaat de T03 het waarschijnlijk niet halen. De Leapmotor T03 is op (rij)technisch gebied matig tot gemiddeld, maar we denken dat de Chinese stadsauto op designgebied de wedstrijd gaat verliezen.