Review Renault Twingo: belofte breekt schuld

De Renault Twingo heeft in Nederland een lastige erfenis meegekregen nog voordat de eerste exemplaren op kenteken staan. Toen Renault de auto aankondigde, werd nadrukkelijk gesproken over een elektrische stadsauto voor minder dan 20.000 euro. Dat was geen detail, maar juist de kern van het verhaal. De Twingo moest laten zien dat elektrisch rijden weer bereikbaar kon worden voor een grote groep kopers. In landen als België en Duitsland lukt dat ook daadwerkelijk. In Nederland ligt het anders.

Dat heeft niet zozeer met gretigheid van Renault te maken, maar vooral met de keuze van Renault Nederland om de Twingo standaard uit te rusten met zaken die hem in de praktijk veel bruikbaarder maken. Zo krijgt de Nederlandse versie standaard een 3-fasen omvormer voor 11 kW AC-laden en is ook DC-snelladen gewoon standaard. Daardoor komt de auto niet onder de grens van 20.000 euro uit, maar op 20.990,-. Maar eerlijk is eerlijk: als je een compacte elektrische auto dagelijks wilt gebruiken, is dit wel precies de uitrusting waarop je niet wilt beknibbelen.

De naam Twingo bestaat al sinds 1993 en is in de Renault-geschiedenis altijd verbonden geweest aan compacte auto’s met een slim ruimteconcept en een eigen gezicht. De eerste Twingo was een klein wondertje: kort, hoog, vriendelijk vormgegeven en van binnen veel ruimer dan je op basis van de buitenmaten zou verwachten. Ook de verschuifbare achterbank maakte die eerste generatie geliefd bij mensen die een stadsauto wilden zonder de gebruikelijke compromissen.

Met deze nieuwe elektrische Twingo probeert Renault nadrukkelijk aan dat oorspronkelijke idee vast te houden. De auto moet betaalbaar zijn, compact genoeg voor de stad, maar ook slim en bruikbaar. Tegelijkertijd staat hij niet op zichzelf. Renault heeft met de 5 al laten zien dat het retrodesign slim weet te combineren met moderne elektrische techniek. De Twingo pakt dat anders aan. Hij is speelser, eenvoudiger en minder chic, maar probeert juist op toegankelijkheid en praktisch gebruik punten te scoren.

Gemaakt voor de stad

Dat merk je direct zodra je wegrijdt. De Renault Twingo voelt compact, lichtvoetig en overzichtelijk. Het absolute hoogtepunt is de draaicirkel van minder dan tien meter. In een tijd waarin zelfs kleine auto’s vaak groter en logger aanvoelen dan gewenst, is dat een verademing. Keren in een smalle straat, snel insteken in een parkeervak of in één beweging een U-bocht maken waar anderen moeten steken: de Twingo doet het met zichtbaar gemak.

Juist in stedelijk gebruik is dat een enorm voordeel. De auto voelt daardoor kleiner dan hij in de praktijk is, terwijl hij tegelijkertijd niet benauwd overkomt. Dat maakt hem direct sympathiek. Ook de bediening past bij dat gebruiksgemak. Renault gebruikt bekende onderdelen uit andere modellen, zoals de versnellingspook en diverse knoppen op het stuurwiel. Dat klinkt misschien weinig spannend, maar het helpt wel. Je hoeft niet te zoeken en het werkt intuïtief.

Een praktisch detail is dat je met die versnellingspook snel van rijrichting kunt veranderen. Bij lage snelheid hoef je niet per se volledig stil te staan, zoals in de Renault 5, om van vooruit naar achteruit te wisselen of andersom.

Minder volwassen dan de Renault 5, maar ook eerlijker in zijn rol

Wie kort daarvoor in een Renault 5 heeft gereden, merkt wel dat de Twingo minder volwassen aanvoelt. De 5 is verfijnder, voelt groter aan en zet zich duidelijk neer als een auto uit een hoger segment. De Twingo doet dat niet. Hij is eenvoudiger, compacter en opvallend genoeg nog verfijnder dan dat je op basis van zijn prijs zou denken.

De Twingo probeert niet de kleine premium-EV uit te hangen. Hij wil vooral een slimme, leuke en bruikbare compacte EV zijn. En binnen die rol slaagt hij goed. Zijn uiterlijk helpt daarbij enorm. Renault heeft de Twingo een fantastisch voorkomen gegeven. Hij oogt retro, vrolijk, modern en sympathiek zonder goedkoop te worden. Dat is knap, want juist in dit prijssegment ligt een wat anonieme of juist geforceerd hippe uitstraling op de loer.

Zoals een Twingo betaamt, is de ruimtebeleving beter dan de buitenmaten doen vermoeden. De auto voelt van binnen luchtiger dan je zou verwachten en benut zijn compacte footprint slim. Voorin zit je prima en ook achterin is de bruikbaarheid serieus te noemen. Natuurlijk moet je de auto wel in zijn context zien: dit is geen gezinsauto voor vijf personen, het aantal zitplaatsen blijft steken op vier. Dat zou voor sommige doelgroepen een dealbreaker kunnen zijn.

Toch heeft Renault goed nagedacht over de achterbank. Die is verschuifbaar over twee delen, wat de bruikbaarheid ten goede komt. Daarmee kun je spelen met beenruimte en bagageruimte, afhankelijk van wat je op dat moment nodig hebt. Oudere Twingo-rijders zullen zich herinneren dat bij de eerste generatie de volledige achterbank verschuifbaar was. De oplossing in de nieuwe Twingo is anders, maar nog altijd slim en vooral praktisch in dagelijks gebruik.

Interieur: slim, maar niet zonder missers

Het interieur is functioneel en herkenbaar Renault. Dat heeft voordelen. De bekende bedieningselementen zorgen ervoor dat je snel je weg vindt en de auto niet onnodig ingewikkeld aanvoelt. Toch zijn er ook duidelijke concessies zichtbaar. Niet ten opzichte van andere Renaults, maar als je de nieuwe Twingo met de oude Twingo vergelijkt. Een van de opvallendste is namelijk de positionering van het centrale scherm. Dat zit niet op de ideale plek midden op het dashboard, iets wat volgens Laurens van den Acker mede samenhing met de eisen rond Android Auto. Dat is jammer, want juist dat soort details versterken de band met het oude model. Bijna geforceerd is de rode bal op het dashboard van de vroegere Twingo verplaatst naar een plek naast de klimaatbediening.

Ook de ergonomie is niet overal even geslaagd. Leg je je arm ontspannen op de armsteun in het portier, dan blijken de knoppen voor de elektrische ramen ongeveer ter hoogte van je pols te zitten in plaats van bij je vingers. Dat klinkt als een detail, maar het voelt in de praktijk vreemd en minder natuurlijk dan je zou willen.

Achterin zijn de concessies nog duidelijker zichtbaar. De achterportieren hebben klapramen a la de retro Twingo in plaats van naar beneden schuifbare ramen. Dat is een kosten- en gewichtsbesparing die je in dit segment kunt begrijpen, maar het voelt wel goedkoop en beperkt de beleving voor achterpassagiers.

Comfort: warm zit je wel, warm stuur niet

Op uitrustingsniveau zit de testauto als Techno met Pack Privilege prettig in elkaar, maar daar schuilt meteen een gevoelig punt. De officiële instapprijs van 20.990 euro lijkt op papier aantrekkelijk, maar in de praktijk wordt die versie al snel minder relevant. Juist een optie als Pack Privilege, met onder meer stoelverwarming, is voor veel EV-rijders bijna een eis en bovendien niet beschikbaar op de kale instapper. Daardoor voelt die basisversie al snel als een theoretisch model in de prijslijst in plaats van de uitvoering die je echt zou willen hebben. Een stoepentrekker noemen we die in de branche. Je komt ervoor naar de showroom, waarna het de taak van de verkoper is om je te upgraden naar de Techno uitvoering.

Geen stoelverwarming op de basis Evolution is extra jammer omdat stuurwielverwarming helemaal niet leverbaar is. Bij een elektrische auto is dat geen luxe om de luxe, maar juist een efficiënte comfortvoorziening. Een warm stuur en stoelverwarming maken het mogelijk om de interieurverwarming minder hard te gebruiken, wat weer gunstig is voor je actieradius. Dan zijn kilometers die de Twingo goed kan gebruiken.

Dat Renault beide verwarmingen niet aanbiedt op de basis Evolution is dan ook een gemiste kans.

Laden: precies hier maakt de Nederlandse Twingo zijn zaak sterk

Het sterkste argument vóór de Nederlandse Renault Twingo zit misschien wel in de laadtechniek. Dat hij in Nederland niet onder de 20.000 euro duikt, is teleurstellend voor wie puur naar de belofte kijkt. Maar als tegenprestatie krijg je wel standaard een 11 kW 3-fasenlader én standaard DC-snelladen. En dat is in deze klasse geen detail.

Juist bij compacte en relatief betaalbare elektrische auto’s zie je nog geregeld dat fabrikanten besparen op laadmogelijkheden, met 1-fase omvormer of een optionele snellaadfunctie als gevolg. Renault Nederland kiest hier duidelijk voor bruikbaarheid. Wie thuis of op het werk een 3-fasen laadpaal aan de Twingo hangt, heeft daar dagelijks profijt van. En ook onderweg is het prettig dat je niet eerst door een optielijst hoeft om te kijken of snelladen daadwerkelijk aangevinkt was.

Dat maakt de Twingo in de praktijk een serieuzere EV dan zijn prijskaartje misschien doet vermoeden. Hij is niet alleen bedoeld voor incidenteel stadsverkeer, maar kan ook prima functioneren als compacte dagelijkse elektrische auto voor wie zijn laadmomenten efficiënt wil houden.

De Renault Twingo is een auto met een ingewikkelde openingszin, maar een verrassend overtuigend verhaal zodra je hem in zijn geheel bekijkt. Ja, de belofte van een elektrische auto onder de 20.000 euro wordt in Nederland niet waargemaakt. En ja, de instapversie voelt daardoor al snel als een minder logische keuze, zeker omdat aantrekkelijke zaken als stoelverwarming op de instapper niet beschikbaar zijn en stuurverwarming op elke uitvoering ontbreekt.

Tegelijkertijd levert Renault wel een compacte EV af die er geweldig uitziet, bijzonder wendbaar is en meer ruimte en bruikbaarheid biedt dan zijn afmetingen doen vermoeden. De verschuifbare achterbank, de slimme bediening en vooral de standaard combinatie van 11 kW AC-laden en DC-snelladen maken hem sterker dan je op basis van zijn formaat zou denken.

De Twingo voelt wel minder volwassen dan de Renault 5 en kent ook duidelijke compromissen, zoals de vier zitplaatsen, de klapramen achter en enkele ergonomische missers. Maar hij is ook goedkoper, speelser en nadrukkelijker gericht op slim dagelijks gebruik. Daardoor is de nieuwe Twingo uiteindelijk misschien niet de beloofde EV van minder dan 20 mille, maar wel een heel verstandige elektrische stadsauto die meer in huis heeft dan je op het eerste gezicht zou verwachten.