Review Mercedes-Benz GLC: Amerikaanse spelshow

“Was de Mercedes GLC geen brandstofauto?” Nee hoor. Voor de nieuwste generatie gaat de GLC óók elektrisch. Sterker: de EV-variant van de C-segment SUV is groter en ruimer dan de dinosaurussap-drinker. Dan rest één vraag: is het wat? We reizen naar het zuiden van Portugal om daar achter te komen.

We reizen af naar Albufeira, niet voor het uitgaansleven maar voor de Mercedes GLC 400 4Matic. Vooralsnog het enige model en ook meteen de krachtigste. 490 pk (360 kW) en zo’n 800 Nm koppel zijn de cijfers. In de toekomst komen er andere, minder krachtige varianten voor als dit wat overdadig is.

We hebben het hier niet zomaar over een willekeurig model. De GLC is al jaren het best verkochte model van Mercedes. Waarom? Het formaat is prettig, de instap hoog en de afwerking uitstekend, zonder dat je direct de absolute hoofdprijs betaalt. Al met al een pakket waarin de klandizie veel krijgt zonder écht concessies te doen. Tenzij je van de baas een EV moest rijden, want die was er tot op heden nog niet. Een punt dat Mercedes natuurlijk niet ontgaan is. Om die reden komen ze nu met de volledig elektrische versie van de verkoopknaller.

Langer, breder, hoger

De elektrische GLC heeft een 84 millimeter langere wielbasis dan de benzineversie. Dat betekent dat deze Mercedes dertien millimeter meer ruimte biedt voor de bestuurder. Dat merk je nauwelijks, de vorige generatie was voorin al erg ruim. Eerlijk is eerlijk: de 46 millimeter extra hoofdruimte merkt deze redacteur ook niet direct. Het is er wél, prettig als de klant lang is. Voor de passagiers achterin is er 47 millimeter extra ruimte gereserveerd. Dat merk je wel. Zowel tijdens het instappen als bij de beenruimte en de zitting, die een prettige ondersteuning biedt.

Heb je dan ook meer opbergruimte? Jazeker. Niet alleen dankzij de frunk van 128 liter die de elektrische GLC met zich mee mag dragen. Ook de 570 liter bagageruimte helpen daarbij. Gooi je de achterbank plat, dan opent zich 1740 liter aan ruimte.

Accu en trekkracht

Elektrische auto’s stonden lange tijd niet bekend om hun trekvermogen. Daar brengt Mercedes verandering in. Deze EV mag namelijk een meer dan respectabele 2,4 ton trekken. Hoe dat werkt in de praktijk hebben we nog niet uit kunnen vinden, maar de Duitsers beloven een soepele en comfortabele rit. De batterij heeft een bruikbare capaciteit van 94 kWh, goed voor een WLTP-actieradius tot ongeveer 700 kilometer, afhankelijk van uitvoering.

Wie zich inmiddels afvraagt wat dit alles moet kosten: in Nederland begint de elektrische GLC bij ongeveer €72.600. In België ligt de instapprijs naar verwachting rond de €71.000, afhankelijk van uitvoering en belastingen. Daarmee positioneert Mercedes de elektrische GLC precies waar je hem verwacht: midden in het premiumsegment, tussen concurrenten als de BMW iX3 en Volvo EX60.

Laden als een raket

Elektrische auto’s staan of vallen natuurlijk met hun laadprestaties. Op dat vlak pakt Mercedes het meteen serieus aan. De GLC maakt gebruik van een 800-volt architectuur, vergelijkbaar met wat we kennen van auto’s als de Porsche Taycan.

Dat betekent dat de Mercedes aan een geschikte snellader kan laden met maximaal 330 kW. In ideale omstandigheden gaat de batterij van 10 naar 80 procent in ongeveer 22 minuten. Voor wie onderweg alleen even snel wil bijladen: volgens Mercedes kan je in tien minuten al snel weer honderden kilometers bereik toevoegen.

Thuis of aan een publieke laadpaal laadt de GLC met 11 kW AC, wat betekent dat een lege batterij in ongeveer tien uur weer volledig gevuld is. Niet uitzonderlijk, maar precies wat je verwacht in dit segment.

Het eerste dat opvalt na het instappen is de afwerking. Subliem. Alle stiksels, materialen en details zijn van topniveau. Precies zoals je ze mag verwachten van een Mercedes. Het is op dit punt dat de gemiddelde Mercedes-kenner het windgeruis van de A-stijl zou willen noemen, iets waar het merk in het verleden nog wel eens last van had. Hier, in de GLC, is vooral het geluid van stilte aanwezig.

Om dan toch maar terug te komen op het vermogen. Dankzij die cijfers kan en mag deze GLC 2400 kilogram trekken. Dat is niet alleen veel “ondanks dat het een EV is”. Nee, het is gewoon serieus veel voor een auto, ongeacht de wijze van voortstuwing. Hoe dat op de weg komt is typisch Mercedes. 490 pk (360 kW) en 800 Nm koppel is genoeg om de straatstenen door de vooruit van je achterligger te slingeren. Iets dat de nul-naar-honderd tijd van 4,3 seconden dan ook bevestigt.

Toch voelt het nooit overdreven snel. Vooral gecontroleerd. Ideaal voor het trekken van een zware last. Daar hebben we de tweetrapsversnellingsbak aan te danken. Daarmee claimen de ingenieurs een consequente vermogensafgifte, ook op hogere snelheden. In de praktijk merk je niets van een versnellingsbak. Het brein van de auto regelt alles op de achtergrond en zorgt, samen met de aandrijflijn, voor een stabiele, comfortabele en verrassend vlotte acceleratie.

S-klasse demping

Vele malen belangrijker dan die cijfers is natuurlijk hoe het op het asfalt terechtkomt. Dankzij de tweetrapsversnellingsbak kan Mercedes een consequente acceleratie garanderen. Dat merk je. Ongeacht de kruissnelheid voelt de acceleratie vlug, nooit overdadig maar altijd vastberaden. Door het gigantische koppel van 800 Nm in combinatie met het luchtveringssysteem voelt het meer als luxueus surfen dan autorijden.

Over die luchtvering gesproken: de ingenieurs uit Stuttgart laten trots weten dat deze eenheden dezelfde zijn als in de vele malen duurdere S-klasse. U begrijpt dat de GLC ook hier hoog scoort.

Door de bergpassen rond Albufeira rijdt de Mercedes als een blok op de weg. Niet alleen omdat hij met zijn 2400 kilogram ook daadwerkelijk zwaar is, maar vooral omdat het onderstel uitstekend ontwikkeld is.

Een grote auto rijdt met een elektrische aandrijflijn al snel kleiner dan hij is. De meesturende achteras helpt daar flink bij. De achterwielen sturen tot 4,5 graden mee of tegen, afhankelijk van de situatie. Dat maakt inparkeren en krappe bergweggetjes een stuk eenvoudiger. Tegelijkertijd verhoogt het de stabiliteit op snelwegen. Win-win dus.

Remmen met AI

Regeneratief remmen kan de Mercedes in drie modi: zwak, sterk of automatisch. Vooral die laatste is het benoemen waard. Door gebruik te maken van sensoren, camera’s en software past de auto zelfstandig en met behulp van AI de mate van remkracht aan.

De theorie snappen we. In de praktijk voelt het minder consequent omdat de auto dus zelf bepaalt wanneer en hoe hard er afgeremd wordt. Noem me ouderwets, maar op het gebied van remmen behoud ik liever zelf de volledige controle.

Dat gezegd hebbende: met de enorme rekenkracht van de GLC in het achterhoofd moet wel gezegd worden dat de auto bizar snel reageert op onverwachte omstandigheden. Zoals een tegenligger die spontaan op onze weghelft verscheen in een onoverzichtelijke bocht. De auto gooide de ankers uit, voerde een stuurcorrectie uit en flitste met de koplampen. Allemaal voordat bestuurder en passagier concreet konden reageren.

Hoeveel rekenkracht heeft deze bolide dan? We dachten dat het nooit gevraagd zou worden. In één seconde kunnen de chips in deze auto 254 triljard handelingen uitvoeren. Nou is dat best een loze hoeveelheid zonder context. Dus bij deze: 254 triljard is 254.000.000.000.000.000 handelingen.
Als een mens één berekening per seconde zou doen, 24 uur per dag, zonder ooit te slapen, dan zou hij er ruim acht miljoen jaar over doen om tot hetzelfde aantal te komen dat die chip in één seconde wegwerkt.

Eén van de grootste USP’s van deze nieuwste generatie GLC is het infotainmentscherm. Bijna één meter breed met haarscherpe grafische kwaliteiten. In feite bestaat het volledige dashboard uit scherm. Niet alleen is dat gevoelig voor vingerafdrukken, belangrijker is dat er ontzettend veel informatie op je netvlies wordt geprojecteerd. Niet direct erg, maar potentieel wel afleidend.

Als voorbeeld speel ik een potje Angry Birds terwijl mijn copiloot ons een Portugese berg op rijdt. Met een lichte vorm van wagenziekte tot gevolg. Maar het illustreert wel het punt: als er geanimeerde vogels op het dashboard zitten te schreeuwen terwijl je een bergpas oprijdt, wordt focussen op de weg ineens een stuk lastiger. Wie had het gedacht.

Het navigatiesysteem is daar nog een voorbeeld van. Normaliter heeft Mercedes dit uitstekend onder de knie, maar hier wordt de hoeveelheid informatie bijna overweldigend. De navigatie geeft gesproken instructies, verschijnt in het head-up display, staat op het centrale scherm én op het instrumentencluster. Bij een afslag verschijnt bovendien een camerabeeld met augmented reality pijlen op de weg. Kort samengevat: dit is gewoon heel erg veel.

Drukte in de verwenning

Dat alles neemt niet weg dat het interieur van de auto prachtig is afgewerkt. Metaal, leder óf voor het eerst ooit in een auto een interieur dat volledig erkend en gecertificeerd is door de Vegan Society. Kies je voor die optie, dan wordt al het materiaal binnenin een volledig vegan alternatief voor wat Mercedes normaal zou gebruiken. Ongeacht je keuze ziet het er beeldschoon uit en zul je hier niet teleurgesteld zijn.

Toch blijft het druk in al die verwennerij. Dat maakt een testrit van zo’n drie uur door de bergen van Albufeira niet altijd de meest ontspannen ervaring. Zolang de focus op het rijden ligt is het rustig, kalm en comfortabel vertoeven in de nieuwe GLC. Maar zodra je met de technologie aan de haal gaat, zie je al snel door de bomen het bos niet meer.

Zoals beschreven is de GLC al jaren een verkoopknaller voor Mercedes. Met deze elektrische versie zet het merk de concurrentie met auto’s als de BMW iX3 en Volvo EX60 nog verder op scherp. Eerlijk is eerlijk: wij denken dat dit geen klein kampvuurtje gaat zijn.

De gigant uit Stuttgart heeft gedaan waar het goed in is: ontwikkeling, verfijning en zoals Mercedes het zelf graag noemt: innovatie. Dankzij zijn snellaadvermogen tot 330 kW, een rijbereik dat in de praktijk rond de 500 kilometer ligt en vooral het indrukwekkende trekgewicht van 2400 kilogram, is dit een EV om serieus rekening mee te houden

Wie weet went dat gigantische scherm na verloop van tijd. Of voegt Mercedes ooit een relaxmodus toe waarbij enkel zwemmende visjes te zien zijn. Daar zouden wij ook wel voor tekenen. Vooralsnog voelt de GLC een beetje als een Amerikaanse spelshow. Heel druk, overal gebeurt wel iets. Maar stiekem is het ook gewoon erg leuk. En bovenal: heel goed in elkaar gezet.