Review Nissan LEAF: doe maar gewoon

Van vreemd eendje naar capabele EV naar allemansvriend: de Nissan LEAF heeft een flinke ontwikkeling doorgemaakt. In 2010 was het de eerste elektrische auto in serieproductie. Toen was elektrisch rijden nog een droom. De derde generatie LEAF laat zien hoe ver Nissan is gekomen in zestien jaar.

Het sprookje van het lelijke eendje is wel een beetje van toepassing op de Nissan LEAF. Toen nog vrijwel niemand dacht aan elektrisch rijden, kwam Nissan met een ietwat vreemd ogende EV. In 2017 werd die vervangen door een veel grotere auto, die veel automobilisten overhaalde over te stappen op een EV. Nu elektrisch rijden zo goed als ingeburgerd is, is het tijd voor een nieuwe generatie Nissan LEAF.

De woorden ‘vreemd’ of ‘apart’ zijn nauwelijks meer van toepassing. Wel passen de woorden ‘eigenzinnig’ en ‘opvallend’ bij de nieuwe LEAF. Dit is niet langer een auto die zich buiten de gebaande paden bevindt. Als gevestigde naam durft hij uit de schaduw te treden met een opvallend ontwerp. Met een sportieve daklijn, een vriendelijke grille en een opvallende achterkant eist deze Nissan de aandacht op.

Daarbij blijft hij wel de gewone elektrische auto die het moet zijn. Dit is geen exoot, maar juist een normale auto. Hiermee is het een statement, alsof de LEAF duidelijk wil maken hoe normaal elektrisch rijden ondertussen geworden is. Deze combinatie staat hem goed. De nieuwe LEAF is allesbehalve saai, maar je kunt je ook voorstellen dat je hem binnenkort op elke straathoek tegenkomt.

Ten opzichte van de vorige generatie is de nieuwe Nissan LEAF kleiner geworden. De auto is met een lengte van 4,35 meter iets korter dan de vorige. Bij het ontwerpen is goed op aerodynamica gelet. De carrosserie heeft bijna een perfecte druppelvorm. De aflopende daklijn draagt hier duidelijk aan bij. Ook details als weggewerkte deurgrepen, aerodynamische spiegels en een dichtgewerkte bodemplaat dragen bij aan de lage luchtweerstandscoëfficiënt van slechts 0,25.

Deze vorm helpt het bereik. Volgens Nissan is een verbruik van 13,5 kWh per 100 kilometer haalbaar, iets dat we tijdens onze rijtest helaas niet konden verifiëren. Het levert deze auto een goed bereik op. Met het grote accupakket van 75 kWh bedraagt de actieradius 622 kilometer. Wie echter het kleine accupakket van 52 kWh kiest, heeft met 451 kilometer nog altijd meer bereik dan bij de long range van de vorige generatie.

Er is dus weinig reden om automatisch voor het grote accupakket te kiezen. Nissan verwacht dan ook dat de LEAF vooral met het 52 kWh-accupakket verkocht gaat worden. Slim is dat alle vier de uitvoeringen leverbaar zijn met beide accupakketten. Op die manier kun je een rijk uitgeruste LEAF rijden voor een aantrekkelijke prijs en met een toch zeer acceptabel bereik.

De Nissan LEAF is zeker geen luxe automobiel, maar zeker in de Evolve-uitvoering die wij reden is het goed vertoeven. Het interieur is netjes afgewerkt en bestaat uit fijne materialen. Het dashboard is wel van plastic maar het oogt en voelt beter. Het optionele zonnedak is in verschillende standen te dimmen, waarbij soms het LEAF-logo even opduikt. Sowieso zit deze auto vol easter eggs. Neem bijvoorbeeld de 3D-achterlichten die uit twee en drie ringen bestaat. In het Japans vertaalt twee-drie zich naar ni-san, een knipoog naar de merknaam.

Het dashboard wordt gedomineerd door twee schermen van 14,3 inch. Deze zijn duidelijk leesbaar en eenvoudig te bedienen. In alle uitvoeringen behalve de goedkoopste krijg je er Google-services op, zoals Google Maps-navigatie, Google Assistant en Google Play. Gelukkig heeft Nissan ervoor gekozen ook fysieke knoppen te behouden. Het geheel werkt gewoon erg prettig en is eenvoudig in gebruik.

Toch is er wel wat aan te merken. De knoppen voor de verschillende versnellingen zijn onnodig groot en nemen veel ruimte in. De stoelen zitten goed, maar lijken ver naar achteren te hellen. Dit gaat ten koste van de ruimte op de achterbank. Kinderen zitten hier goed, maar voor volwassenen is het krap. Om voldoende hoofdruimte te creëeren is de bank vrij laag, waardoor je met je knieën omhoog zit en je al snel de voorstoel raakt.

Omdat op het CMF EV-platform, waar de Nissan LEAF op staat, de elektronica ver naar voren zit, ontstaat er veel ruimte voor het interieur. Nissan heeft er echter voor gekozen deze ruimte te gebruiken voor de mensen voorin en de ruime kofferbak. Deze is met 437 liter heel behoorlijk. De passagiers achterin komen er hierdoor wat bekaaid vanaf. Nissan ziet de LEAF echter vooral als praktische gezinsauto en kinderen passen makkelijk op de achterbank.

Het vermogen van de LEAF is afhankelijk van het accupakket. Wij reden met de 217 pk sterke versie, maar het kleinere accupakket moet het doen met 177 pk. Langzaam is deze auto uiteraard niet, maar echt snel ook niet. De vering is opvallend stug, ondanks de multi-link achterwielophanging. Dit is beter dan deinen, maar je moet wel rekening blijven houden met verkeersdrempels, stoepjes en korte hobbels. Het stuurgedrag is zeer aangenaam.

Het stuur zit vol knoppen, waardoor het instellen van de adaptive cruisecontrol in het begin wat verwarrend kan zijn. Als hij eenmaal aanstaat, werkt het goed. Het systeem raakt zelden in paniek van een onverwachte manoeuvre van een andere weggebruiker, iets dat we wel eens anders zien. De rijbaanassistent wil écht niet dat je het lijntje overgaat zonder richting aan te geven: die stuurt je resoluut terug.

De mate van regeneratie bepaal je met peddels achter het stuur. Vreemd genoeg moet je ‘min’ gebruiken voor meer regeneratie, en andersom. Er zijn vier standen om uit te kiezen. In de zwaarste stand vertraagt de auto vrij abrupt als je het gas loslaat. One pedal drive, of ePedal zoals Nissan het noemt, schakel je in met een aparte knop. Hiermee komt de regeneratie automatisch op stand twee, zonder dat je het kunt wijzigen. Dat is een gemiste kans wat ons betreft.

De Nissan LEAF heeft in de geschiedenis allang zijn plaatsje opgeëist, maar met de derde generatie komt er zeker een hoofdstuk bij. Elektrisch rijden is normaal geworden en dat zien we terug aan deze auto. De LEAF is ‘mainstream’ geworden: de elektrische gezinsauto voor iedereen. Dat betekent echter niet dat hij saai is. Zeker in de teal basiskleur zoals onze testauto is het een aantrekkelijk model met interessante details.

Ook de efficiëntie maakt de LEAF interessant voor velen. Niet langer hoeft men automatisch het grote accupakket te kiezen voor voldoende inzetbaarheid. Het kleinere accupakket van de LEAF heeft voldoende bereik voor de meeste klanten. Hiermee wordt deze auto ook financieel aantrekkelijker. Sinds het begin is de Nissan LEAF verbonden aan elektrisch rijden, maar met deze derde generatie kan die band nog wel eens sterker worden.