Review Aiways U6, beetje vreemd maar wel lekker

In 2017 een automerk oprichten en binnen 6 jaar je tweede model op de markt brengen. Aiways doet het gewoon. Het is geen geplaveide weg gebleken, maar ze hebben onderhand meer bereikt dan sommige anderen. Wij reden de U6 bij zijn introductie in Lissabon om te bepalen hoe ver Aiways in hun ontwikkeling is.

Aiways past in ieder geval niet de Volkswagen tactiek toe als met de ID.4. Maak er een variant van met een aflopende daklijn en geef hem een nieuwe naam, de ID.5.

Één van de redenen waarvoor je de U6 verkiest is zijn extravagante uiterlijk, die in de communicatiekleur geel nog het beste tot zijn recht komt. Hij ziet er zo solide uit, als een tank en voelt ook zo aan. Zijn afwerking is van goed niveau.

De U6 wordt gelijk geleverd met 3-fasen 11 kW. Chinees snelladen wordt in Europa vertaald als ‘redelijk’ snelladen. Met 90 kW voor een nieuw model loop je eerder achteraan mee in de fanfare, dan voorop. Je moet je namelijk wel realiseren dat het geen klein accupakket is wat je vult. Het voordeel is wel dat je minder vaak hoeft op te laden met een actieradius van 400 km.

Hoe rijdt de U6?

Goed, maar jammer genoeg kan het onderstel niet aangepast worden met een comfort-stand. Bochten kunnen snel genomen worden dan dat hij er vierkant uit ziet.

Ondanks dat het menu vele instelmogelijkheden heeft, was een sterke regeneratiestand niet beschikbaar. Dat terwijl wel één stand, de Pedal-stand is. Wat in feite een two-pedal drive stand is. Dus nog gewoon je rempedaal bedienen om af te remmen en ingedrukt houden voor het stoplicht. Op zijn Mercedes’ kun je het rempedaal even doordrukken en dan gaat de auto-hold stand aan.

Voordelen

Zijn uiterlijk is een sterke USP. Een koppendraaier van jewelste. En dan vooral in onze gele testautokleur. Hij heeft net als de Polestar 2, en heel vroeger de Audi TT, heel wat conceptcar trekjes. Dat is heel fijn in een tijd van druppelvormige sedan’s.

Net als de U5 is zijn ruimteaanbod meer dan prima in orde. Achterin raak ik met mijn 1,85 niet het dak. Collega met 1,9 meter ook niet. De benen hebben twee vuisten beenruimte over. Een extra opbergruimte onder de grote motorkap is jammerlijk niet aanwezig. Een warmtepomp is gelukkig wel standaard.

De afwerking is goed voor dit niveau auto, al is aardig kwistig met hard plastic gestrooid. Doordat het in een wit/grijze tint uitgevoerd is is het niet storend. Later volgen simpele grijstinten. Zijn versnellingshandel, de halter op de middenconsole, is een leuke gimmick. Draai er aan en je verandert de automaatstand.

Nadelen

De harde vering en vooral in combinatie met korte veeruitslagen voor verkeersdrempels maken het niet tot een comfortabele bolide.

Het niet kunnen regenereren of überhaupt het kunnen instellen ervan, is wel een gemis.

Met zijn prijs van bijna 48.000 euro krijg je een volgeladen auto. Alles er op en er aan, maar dat is niet altijd wat wij willen.

In het concurrentieveld van de sportieve vierdeurs coupes sla je geen modderfiguur. De afwerking is goed, net als zijn ruimte. Zijn elektrische specificaties zijn in orde op de DC laadsnelheid na. Maar als je vooral een auto wilt die de buurman of je collega niet heeft, dan moet je voor de U6 gaan. Prima elektrische auto met vééél binnenruimte, die een steekje laat liggen qua one-pedal drive. Als ze hem nu ook nog wat minder luxe maken en dan onder de 45.000 euro kunnen krijgen, dan doet de staat via SEPP (overheidskorting) ook nog eens een duit in het zakje.