ERE-regeling definitief: zo werkt het

Thuis je elektrische auto laden en er geld mee verdienen? Sinds 31 maart 2026 kan het echt: de Eerste Kamer gaf groen licht voor wetsvoorstel 36.766 en daarmee is de ERE-regeling definitief. Voor EV-rijders met een eigen laadpaal is dat goed nieuws, omdat geladen energie – mits die op de juiste manier wordt gemeten en ingeboekt – straks een verhandelbare waarde vertegenwoordigt.

 Om te kunnen aantonen dat de elektrische energie (kWh) via je eigen laadpunt daadwerkelijk in de auto is gegaan, moet de laadpaal voorzien zijn van een Measuring Instruments Directive (MID)-meter.

Lees ook: Subsidie elektrische auto voor lage- of middeninkomens

MID-meter

Zo’n MID-meter is een goedgekeurde energiemeter die exact vastlegt hoeveel elektrische energie er door je laadpaal gaat. MID is de Europese meetnorm voor officiële registraties en verrekeningen. De hoeveelheid energie die je laadt wordt omgerekend naar ERE-certificaten die je kunt verkopen.

Van elektrische energie naar ERE-certificaten

De ERE-regeling heeft zijn oorsprong in hernieuwbare brandstofeenheden (HBE’s). Eén HBE stond voor een bepaalde hoeveelheid hernieuwbare energie die is gebruikt in transport, zoals biobrandstof of elektrische energie voor EV’s.

Brandstofleveranciers moesten elk jaar voldoende van die eenheden verzamelen om aan hun verplichting te voldoen. Dat konden ze zelf doen of inkopen. Vanaf dit jaar wordt dit systeem vervangen door ERE, waarbij de CO₂-reductie wordt gemeten in plaats van de hoeveelheid energie.

ERE-spelregels

Alleen energie die aantoonbaar wordt gemeten en correct wordt ingeboekt telt mee. Dat betekent dat uitsluitend de elektriciteit via het laadpunt wordt geregistreerd, dat particulieren dit altijd via een inboekdienstverlener laten verlopen en dat je die partij daarvoor moet machtigen.

Inboekdienstverleners

Grote bedrijven kunnen elektrische energie zelfstandig als ERE inboeken, maar particulieren niet. Daarvoor moeten ze een inboekdienstverlener als tussenpartij inschakelen. Die bundelt de laadvolumes van meerdere huishoudens, regelt de administratie, boekt de energie namens die gebruikers in en keert het bedrag uit aan de EV-rijder.

Je moet die inboekdienstverlener toestemming geven om jouw laaddata te gebruiken en in te boeken. Ook moet je in het aansluitingenregister aan de juiste aansluiting gekoppeld zijn.

Eigen zonne-energie telt niet automatisch volledig mee

Dit klinkt niet logisch, maar voor huishoudens maakt de systematiek geen apart onderscheid tussen door het net geleverde en zelf opgewekte energie. Bij laden aan huis telt dus niet automatisch elke zonnige middag mee als volledig hernieuwbaar binnen de regeling.

Voor elektriciteit uit het net geldt in 2026 een vastgesteld hernieuwbaar aandeel van 50,5 procent. Dat netgemiddelde percentage is voor huishoudens leidend bij het inboeken van energie aan de laadpaal thuis. Eigen zonne-energie klinkt aantrekkelijk, maar telt thuis niet automatisch als volledig hernieuwbaar mee in deze regeling.

Opbrengst voor EV-rijders

Er is geen officieel vastgestelde opbrengst per kWh. De waarde hangt samen met de marktprijs van ERE’s en met de afspraken van de dienstverlener die het voor particulieren regelt.

Je kunt de opbrengst pas berekenen als de prijs van ERE’s bekend is. Die prijs ligt niet vast en beweegt mee met de markt. De 10 cent per kWh die de laatste tijd vaak wordt genoemd, kun je zien als een indicatie.

lees ook:  Alles over ERE-certificaten, en hoe je daar wat extra’s mee kunt verdienen

Update 5 Mei 2026:

Het maakt geen verschil of het gaat om een volledig elektrische auto of een plug in hybride. Ook of de auto privé of zakelijk wordt gereden, verandert weinig aan het gebruik van de ERE-regeling. Bij thuisladen geldt de particuliere woning in feite als leverancier van de elektriciteit. Wel moet aantoonbaar zijn dat de stroom daadwerkelijk in de auto terechtkomt. Pas dan is de regeling van toepassing.

Voor particulieren loopt dat vrijwel altijd via een inboekdienstverlener. Die partij verzamelt de laadgegevens en verzorgt de registratie bij de Nederlandse Emissieautoriteit. Daarvoor gelden stevige voorwaarden. Een inboekdienstverlener moet minimaal tweehonderd machtigingen hebben van gebruikers of jaarlijks twee miljoen kilowattuur kunnen registreren. 

Ook de laadpaal zelf speelt een grotere rol dan voorheen. De regeling verlangt een bemeterd laadpunt met correcte registratie van de laadsessies. In de praktijk komt dat vaak neer op een laadpaal met een MID-gecertificeerde meter, gekoppeld aan de juiste registratiegegevens.

Laden op de zaak

Bij zakelijke laadpunten werkt het systeem grotendeels hetzelfde, al kunnen grotere bedrijven er ook voor kiezen om zelf stroom in te boeken. Vooral wagenparken met veel elektrische auto’s komen daarvoor in aanmerking. De regeling stelt namelijk dat bedrijven net als Inboekdienstverleners jaarlijks minimaal twee miljoen kWh laden zelf een rekening met inboekfaciliteit kunnen aanvragen. 

Voor zakelijke locaties gelden daarnaast aanvullende eisen. De aansluiting moet gekoppeld zijn aan een EAN registratie en de Nederlandse Emissieautoriteit moet gegevens kunnen opvragen bij de netbeheerder. Ook moet aantoonbaar zijn dat de stroom daadwerkelijk voor vervoer wordt gebruikt. 

Inboekdienstverleners krijgen sleutelpositie

ERE staat voor emissiereductie eenheden. Elektriciteit die aantoonbaar wordt gebruikt voor vervoer kan binnen het systeem worden geregistreerd. Daar hangt vervolgens een financiële waarde aan. Die je als particulier -dus ook met een auto van de zaak- via een inboekdienstverlener kunt laten omzetten in geld.

Een inboekdienstverlener moet minimaal tweehonderd machtigingen van gebruikers hebben of jaarlijks twee miljoen kWh registreren. Daarmee ontstaat automatisch een markt waarin schaalgrootte belangrijk wordt. 

Niet iedere laadpaal voldoet automatisch

Ook de laadpaal zelf krijgt een andere rol. Een standaard aansluiting voldoet niet automatisch aan de voorwaarden. De regeling verlangt een MID gecertificeerde meter en correcte registratie van de geladen stroom. Alleen dan kunnen de geladen kilowatturen daadwerkelijk meetellen binnen het systeem.

Juist dat zorgt inmiddels voor beweging in de markt. Fabrikanten van laadpalen spelen daar steeds vaker op in met systemen die specifiek geschikt zijn gemaakt voor ERE registratie. Ook energieleveranciers en softwarebedrijven positioneren zich inmiddels rond het verzamelen en verwerken van laaddata.

Voor bezitters van bestaande laadpalen roept dat meteen nieuwe vragen op. Want niet iedere installatie blijkt automatisch geschikt. Vooral oudere laadpunten missen soms de juiste meetapparatuur of voldoen niet aan de registratie eisen die nu officieel zijn vastgelegd.

Verwachtingen lopen flink uiteen

Ondertussen lopen de verwachtingen over mogelijke opbrengsten flink uiteen. Sommige partijen rekenen op een interessante extra inkomstenbron, terwijl anderen verwachten dat een deel van de opbrengst verdwijnt in abonnementskosten en vergoedingen voor dienstverleners.

Hoe groot de uiteindelijke opbrengst wordt, hangt bovendien af van de waarde van ERE’s op de markt. Die staat niet vast en kan in de loop van de tijd veranderen.