Agora: ruim 100 landen nemen elektrische mobiliteit op in klimaatbeleid

Agora Verkehrswende heeft een interactieve wereldkaart gepubliceerd waarin is vastgelegd hoe landen elektrisch vervoer opnemen in hun nationale klimaatplannen. De analyse is gebaseerd op de zogenoemde Nationally Determined Contributions, kortweg NDC’s, die landen indienen onder het Parijsakkoord. De stand van zaken loopt tot en met 15 december 2025 en laat een duidelijke verschuiving zien richting formeler vastgelegde elektrificatiedoelen.

Niet alle landen hebben concrete EV-doelen in hun NDC’s

In totaal noemen 104 landen elektrische mobiliteit expliciet in hun NDC. Daarvan hebben 66 landen ook echt concrete doelen geformuleerd voor de uitrol of verkoop van elektrische voertuigen. Dat is het hoogste aantal sinds de eerste NDC-ronde in 2015. Opvallend is dat 52 landen in deze derde ronde voor het eerst zulke specifieke EV-doelen opnemen.

Wat NDC’s wel en niet zeggen

NDC’s zijn geen vrijblijvende beleidsnotities. Ze vormen de formele klimaatbijdragen die landen elke vijf jaar actualiseren en aanscherpen. Als elektrisch vervoer daarin wordt genoemd, is dat een signaal dat het onderwerp onderdeel wordt van nationaal klimaatbeleid, inclusief wetgeving, planning en vaak ook budgettering.

Tegelijkertijd zijn NDC’s geen volledige routekaart. Ze geven richting, maar zeggen niet altijd hoe snel maatregelen worden ingevoerd of hoe strikt ze worden gehandhaafd. De wereldkaart van Agora laat dus zien waar landen zich formeel aan committeren, niet per definitie waar de markt morgen al staat.

Doelen per voertuigsegment

De meeste landen richten hun doelen op personenauto’s en lichte bedrijfswagens. In 56 landen zijn daarvoor concrete ambities vastgelegd. Daarnaast groeit de aandacht voor openbaar vervoer en logistiek. Zo hebben 49 landen doelen voor elektrische bussen en 36 landen voor zware trucks. Motorfietsen blijven met 13 landen duidelijk achter.

Ook buiten voertuigen zelf worden doelen genoemd, zij het beperkt. Negen landen hebben specifieke targets voor de uitrol van laadinfrastructuur opgenomen en vijf landen noemen elektrificatie van het spoor. Dat onderstreept dat beleid rond laden en netcapaciteit in veel landen nog achterloopt op de ambities voor voertuigen.

Uitstootdekking is helaas vrij beperkt

De 66 landen met concrete EV-doelen vertegenwoordigen samen meer dan 60 procent van de wereldwijde autoverkoop. Dat klinkt indrukwekkend, maar het beeld kantelt zodra je naar uitstoot kijkt. Volgens de analyse van Agora zijn landen met specifieke e-mobiliteitsdoelen in hun NDC’s samen goed voor slechts 34 procent van de mondiale broeikasgasuitstoot van het transport.

Dat verschil laat zien waar de spanning zit. Elektrificatie komt relatief snel van de grond in markten met hoge autoverkoop en beleidsruimte, terwijl een groot deel van de uitstoot samenhangt met landen en segmenten waar doelen ontbreken of vaag blijven.

Koplopers en achterblijvers

Binnen Europa hebben alle 27 EU-lidstaten concrete EV-doelen opgenomen. Ook het Verenigd Koninkrijk en Canada vallen op door hun samenhangende aanpak, waarbij verkoopdoelen worden gecombineerd met beleid voor laadinfrastructuur, voertuigsegmenten en industrie.

Opvallend is dat ook kleinere economieën zoals Barbados, Cuba, Nepal en Rwanda expliciete en brede ambities vastleggen. Zij richten zich niet alleen op personenauto’s, maar ook op bussen, tweewielers en ondersteunend beleid.

Tegelijkertijd ontbreken enkele grote automarkten. De Verenigde Staten hebben, conform de plannen van Trump, geen nationaal EV-uitbreidingsdoel richting de Verenigde Naties ingediend. Brazilië en Rusland hebben eveneens geen concrete targets vastgelegd en India heeft nog geen actuele NDC ingediend. Dat betekent niet dat er geen beleid is, maar wel dat het internationaal niet formeel is vastgelegd.

NDC’s versus nationaal beleid

De wereldkaart moet daarom met nuance worden gelezen. Sommige landen, zoals China, hebben aanvullende strategieën en maatregelen die slechts gedeeltelijk in hun NDC zijn terug te vinden. In de Verenigde Staten sturen deelstaten, met Californië voorop, op het uitfaseren van nieuwe auto’s met verbrandingsmotor, ondanks het ontbreken van een nationaal doel in de NDC.

De kaart laat dus vooral zien waar landen hun ambities juridisch verankeren op internationaal niveau, niet waar de meeste elektrische auto’s rijden.

Doelen worden concreter

Voor Europa en Nederland is deze ontwikkeling meer dan een statistiek. Landen die EV-doelen formaliseren, gaan ook eisen stellen aan laadinfrastructuur, netaansluitingen, voertuigstandaarden en toeleveringsketens. Dat raakt niet alleen autofabrikanten, maar ook aanbieders van laadoplossingen, software, energie-infrastructuur en accutechnologie.

Waar doelen concreter worden, volgt doorgaans ook planning voor laadpleinen, depotladen voor bussen en corridorladen voor zwaar vervoer. Dat maakt de wereldkaart van Agora een nuttige meetlat om te volgen waar elektrificatie van mobiliteit daadwerkelijk richting uitvoering beweegt, en waar het voorlopig nog bij intenties blijft.